In industriële toepassingen is de slijtvastheid van zwenkwielmaterialen een van de belangrijkste indicatoren voor de beoordeling van hun kwaliteit en geschiktheid. Om die reden worden DIN-slijtagetests veelvuldig gebruikt om de slijtageprestaties van zwenkwielmaterialen onder specifieke omstandigheden kwantitatief te beoordelen. Het doel van dit artikel is om het doel, het principe, de procedure en de resultatenanalyse van DIN-slijtagetests voor enkelvoudige zwenkwielmaterialen te presenteren.
I. Testdoel
De DIN-slijtagetest is ontworpen om het slijtageproces van gietvormen in de praktijk te simuleren en de oppervlakteslijtage, het gewichtsverlies, het volumeverlies en de slijtlaagdikte van het testmateriaal te evalueren door wrijving over een bepaalde lengteafstand. Door vergelijking met standaardrubber kan de slijtvastheid van het materiaal intuïtiever worden beoordeeld, wat een wetenschappelijke basis biedt voor productontwerp en materiaalkeuze.
Testprincipe
De DIN-slijtagetest wordt uitgevoerd met een rolwrijvings- en slijtagetester. Bij een gespecificeerde contactdruk en een bepaald oppervlak wordt het monster stevig tegen een trommel met schuurpapier gedrukt en zijdelings over de trommel bewogen. Deze beweging veroorzaakt slijtage aan één uiteinde van het cilindrische monster. Door de verandering in de massa van het monster vóór en na de test te meten en deze te combineren met de dichtheid van het monster, kan de volumetrische slijtage worden berekend.
Teststroom
1. Voorbereiding van het monsterSnijd drie representatieve monsters uit met een boormachine om te controleren of de grootte en vorm van de monsters voldoen aan de testvereisten.
2. Massameting voorafgaand aan de testDe massa van elk exemplaar wordt vóór de test nauwkeurig gemeten met een elektronische hydrometer en de gegevens worden vastgelegd.
3. TestopstellingBreng het schuurpapierpakket aan op het oppervlak van de trommel en stel de testapparatuur zo af dat de contactdruk en het contactoppervlak van het testobject met de trommel aan de testvereisten voldoen.
4. De test startenHet testmonster wordt op de trommel geplaatst en de testapparatuur wordt geactiveerd. Tijdens de test beweegt het monster zijdelings over de trommel, waardoor slijtage ontstaat. Als het monster de volledige test niet kan voltooien, is het mogelijk om de test halverwege af te ronden.
5. Massameting na de test: Wanneer het monster de volledige (of de tweede helft van de) test heeft doorlopen, wordt de massa opnieuw gemeten met een elektronische hydrometer en worden de gegevens vastgelegd.
IV. Analyse van de resultaten
Op basis van de massagegevens vóór en na de test kan het massaverlies van het monster worden berekend. In combinatie met de dichtheid van het monster wordt vervolgens de volumetrische slijtage berekend. Door de testresultaten te vergelijken met standaardrubber kan de slijtvastheid van het gietmateriaal worden beoordeeld. Als het massaverlies en de volumetrische slijtage van het monster gering zijn, betekent dit dat de slijtvastheid goed is; in het tegenovergestelde geval is de slijtvastheid slecht.
Daarnaast kan het ook gecombineerd worden met de slijtagetoestand van het oppervlak van het monster voor een uitgebreide analyse. Zo kan bijvoorbeeld worden gekeken of het oppervlak van het monster duidelijke krassen, slijtage of afschilfering vertoont, enz., om de slijtvastheid van het materiaal verder te beoordelen.
Kortom, de DIN-slijtagetest voor enkelwielmaterialen is een effectieve methode om de slijtvastheid van zwenkwielmaterialen te beoordelen. Door middel van deze test kunnen de slijtvastheidseigenschappen van het materiaal kwantitatief worden vastgesteld, wat een wetenschappelijke basis biedt voor productontwerp en materiaalkeuze.
Geplaatst op: 21 november 2024